Apa yang Dicari Pemeriksa dalam Esei Biologi

Pemeriksa bekerja daripada skema, bukan tanggapan

Esei Bahagian B dan Bahagian C, bernilai Bahagian B: 20 markah dan Bahagian C: 20 markah masing-masing, ditanda berbanding skema dibina daripada titik kandungan khusus, setiap satu biasanya bernilai bilangan markah ditetapkan, dan bukan diberi gred keseluruhan berdasarkan sebaik mana esei itu dibaca. Pemeriksa bergerak melalui jawapan mencari sama ada setiap titik dijangka sudah dinyatakan, dalam bahasa biologi dikenali, dan menjumlahkan markah bagi titik dijumpai dan bukan membentuk tanggapan umum kualiti dahulu dan menyesuaikannya kemudian.

Ini bermakna satu esei boleh dibaca lancar dan masih memperoleh markah sederhana jika beberapa titik dijangka hilang, dan esei dengan ayat lebih mudah boleh memperoleh markah baik jika ia meliputi kandungan diperlukan dengan tepat. Memahami ini mengubah apa berbaloi disemak dalam esei siap, bukan "adakah ini kedengaran baik" tetapi "adakah setiap titik dijangka benar-benar ada dan boleh dikenal pasti".

Lima perkara pemeriksa sebenarnya semak

• Liputan kandungan, sama ada esei mengandungi fakta, proses, atau perbandingan khusus soalan dan skema kehendaki, bukan sekadar bahan berkaitan topik umum.
• Istilah tepat, sama ada setiap titik diungkap menggunakan istilah biologi khusus dijangka, kerana idea betul dalam bahasa kabur atau harian selalunya tidak sepadan skema dibina sekitar perkataan tepat.
• Susunan logik, sama ada langkah dalam satu proses dikemukakan mengikut urutan ia sebenarnya berlaku, dan sama ada titik dalam jawapan "bincangkan" atau "bandingkan" disusun supaya idea berkaitan berdekatan antara satu sama lain dan bukan bertaburan sepanjang esei.
• Contoh relevan, apabila soalan meminta contoh atau aplikasi, sama ada contoh diberi sebenarnya menggambarkan titik dibuat, dan bukan contoh generik boleh sesuai hampir mana-mana soalan serupa.
• Konsistensi dalaman, sama ada esei bercanggah sendiri, seperti menyatakan awal bahawa satu struktur tidak telap kepada satu bahan dan kemudian menerangkan bahan sama menembusinya; pemeriksa membaca untuk kandungan akan perasan percanggahan walaupun setiap separuh ditulis dengan yakin.

Bagaimana ini berbeza daripada apa esei itu "tentang"

Dua esei membincangkan topik sama boleh ditanda sangat berbeza walaupun kedua-duanya secara umum tepat, kerana pemeriksa tidak memberi ganjaran kepada kebiasaan umum dengan topik, ia memberi ganjaran kepada kehadiran titik khusus skema jangkakan. Esei menghabiskan beberapa ayat pada konteks latar belakang benar tetapi tidak diminta, dari sudut pemeriksa, menggunakan ruang boleh membawa satu lagi titik markah.

Inilah juga sebabnya esei menjawab soalan sedikit berbeza daripada yang sebenarnya ditanya, walaupun pada topik sama, cenderung memperoleh markah lebih rendah daripada dijangka: pemeriksa menyemak berbanding apa skema soalan ini perlukan, bukan berbanding pengetahuan umum bidang subjek.

Apa ini bermakna semasa menulis

Bagaimana esei Bahagian B dan Bahagian C berbeza?

Kedua-dua esei bernilai markah sama, tetapi ia cenderung meminta perkara berbeza. Soalan Bahagian B selalunya dibina sekitar bahan aplikasi, eksperimen yang diterangkan, satu set data, atau satu senario, dan meminta anda menerangkan atau mentafsirkannya, jadi markah diberi untuk menghubungkan biologi dengan situasi yang diberikan.

Soalan Bahagian C pula biasanya lebih terbuka, meminta anda menghuraikan, membincangkan atau membandingkan sesuatu topik merentasi sukatan, jadi markah diberi untuk liputan yang tersusun dan lengkap.

Dalam kedua-duanya anda memilih satu soalan daripada yang ditawarkan, jadi keputusan pertama ialah soalan mana yang boleh anda liputi paling lengkap, bukan topik mana yang paling biasa didengar. Topik yang anda tahu secara umum tetapi tidak dapat dipecahkan kepada titik markah tersendiri akan memperoleh markah lebih rendah daripada topik yang anda boleh senaraikan titik tepat yang dijangka skema.

Bagaimana anda merancang esei supaya tiada titik markah tertinggal?

Kerana markah datang daripada titik tersendiri, rancangan ringkas sebelum menulis berbaloi dengan satu minit yang diambilnya. Mencatat istilah utama dan susunan yang sepatutnya menukar esei kepada satu senarai untuk dikerjakan, jadi satu titik kurang berkemungkinan terlupa di pertengahan jalan.

Bagi satu proses, rancangan itu ialah urutan langkah yang betul; bagi soalan bandingkan, ia ialah ciri berpasangan bersebelahan.

Rancangan juga menghalang jawapan daripada menyimpang ke bahan berkaitan tetapi tidak diminta, yang menggunakan ruang tanpa memperoleh markah. Menulis rancangan dalam buku jawapan dan memangkah setiap titik apabila ia diliputi ialah tabiat yang menjadikan liputan kelihatan sementara masih ada masa untuk menambah titik yang tertinggal.

Sumber:SRC-FORMAT

Soalan lazim