Kesan Pengambilan Air Terhadap Isi Padu Air Kencing

Tujuan

Untuk mengkaji, sebagai aktiviti kelas berpenyeliaan, bagaimana isi padu air yang diminum seseorang memberi kesan kepada isi padu air kencing yang dihasilkan dalam suatu tempoh masa tetap. Aktiviti ini hanya boleh dijalankan dengan pelajar sukarelawan di bawah penyeliaan guru, menggunakan isi padu air yang sederhana dan munasabah.

Pemboleh ubah

• Pemboleh ubah dimanipulasikan: isi padu air yang diminum oleh pelajar sukarelawan pada permulaan aktiviti (contohnya kumpulan 0 mL, 500 mL, 1000 mL).
• Pemboleh ubah bergerak balas: jumlah isi padu air kencing yang dihasilkan oleh setiap sukarelawan dalam tempoh tetap (contohnya 2-3 jam), dengan warna air kencing dicatat sebagai pemerhatian tambahan.
• Pemboleh ubah dimalarkan: tempoh pemerhatian, tiada cecair atau makanan lain diambil semasa tempoh itu, tahap aktiviti yang sama antara sukarelawan, dan suhu bilik, semuanya dijalankan di bawah penyeliaan guru.

Bahan dan radas

• Air minuman
• Silinder penyukat
• Jam randik atau jam
• Bekas kutipan
• Helaian rekod

Prosedur

1. Di bawah penyeliaan guru, bahagikan pelajar sukarelawan kepada kumpulan, setiap kumpulan meminum isi padu air yang berbeza, tetap dan munasabah pada permulaan aktiviti (contohnya 0 mL, 500 mL, 1000 mL).
2. Rekod masa tepat setiap kumpulan meminum isi padu air yang ditetapkan.
3. Minta semua sukarelawan supaya tidak minum atau makan apa-apa lagi semasa tempoh pemerhatian.
4. Pada akhir tempoh tetap, minta setiap sukarelawan mengumpul air kencing mereka dan ukur jumlah isi padunya menggunakan silinder penyukat.
5. Rekod isi padu yang dihasilkan oleh setiap sukarelawan dan catat warna air kencing sebagai penunjuk sama ada ia cair atau pekat.
6. Kira purata isi padu air kencing bagi setiap kumpulan dan bandingkan keputusan antara kumpulan.

Keputusan dijangka

Sukarelawan yang meminum lebih banyak air umumnya menghasilkan isi padu air kencing yang lebih besar dan lebih cair sepanjang tempoh pemerhatian, manakala sukarelawan yang meminum sedikit atau tiada air menghasilkan isi padu air kencing yang lebih kecil dan lebih pekat. Keputusan biasa kelas ditunjukkan di bawah.

Kesimpulan

Isi padu air kencing yang dihasilkan meningkat dengan isi padu air yang diminum. Apabila isi padu air yang besar diminum, plasma darah menjadi lebih cair, jadi kelenjar pituitari merembeskan kurang hormon antidiuretik (ADH).

Dengan kurang ADH bertindak ke atas nefron ginjal, kurang air diserap semula daripada filtrat, jadi isi padu air kencing yang lebih besar dan lebih cair dihasilkan. Apabila sedikit air diminum, plasma darah menjadi lebih pekat, lebih banyak ADH dirembeskan, lebih banyak air diserap semula oleh nefron, dan isi padu air kencing yang lebih kecil dan lebih pekat dihasilkan.

Ini memenuhi tujuan untuk menunjukkan bagaimana pengambilan air memberi kesan kepada pembentukan air kencing.

Keselamatan

Kesilapan biasa

Soalan gaya Kertas 3

Soalan 1 (hipotesis). Sebuah kelas menyiasat bagaimana pengambilan air memberi kesan kepada isi padu air kencing. Nyatakan satu hipotesis yang mengaitkan isi padu air yang diminum dengan isi padu air kencing yang dihasilkan.

Jawapan model. Hipotesis: semakin besar isi padu air yang diminum, semakin besar isi padu air kencing yang dihasilkan. Ia disokong jika kumpulan yang minum paling banyak air menghasilkan purata isi padu terbesar air kencing yang lebih cair dalam tempoh tetap.

Soalan 2 (pemboleh ubah dan ujian adil). Nyatakan pemboleh ubah dimanipulasikan dan bergerak balas serta satu pemboleh ubah yang mesti dimalarkan dalam aktiviti kelas ini.

Jawapan model. Pemboleh ubah dimanipulasikan ialah isi padu air yang diminum pada permulaan; pemboleh ubah bergerak balas ialah isi padu air kencing yang dihasilkan dalam tempoh tetap. Satu pemboleh ubah dimalarkan ialah tempoh pemerhatian, dikekalkan sama bagi setiap kumpulan supaya perbandingan adil.

Soalan 3 (penjadualan dan graf). Cadangkan bagaimana keputusan kelas patut direkodkan dan apa yang akan ditunjukkan oleh graf.

Jawapan model. Keputusan direkodkan dalam jadual dengan isi padu air diminum / mL lawan purata isi padu air kencing dihasilkan / mL. Graf purata isi padu air kencing (paksi-y) lawan pengambilan air (paksi-x) meningkat, menunjukkan pengambilan air yang lebih besar dikaitkan dengan isi padu air kencing yang lebih besar.

Soalan 4 (inferens). Kumpulan yang tidak minum air menghasilkan isi padu kecil air kencing gelap. Apakah inferens yang boleh dibuat dari segi ADH?

Jawapan model. Inferensnya ialah, dengan sedikit air diminum, plasma darah menjadi lebih pekat, jadi lebih banyak ADH dirembeskan dan nefron menyerap semula lebih banyak air. Ini meninggalkan isi padu kecil air kencing yang pekat dan gelap, menunjukkan bagaimana badan menjimatkan air.

Sumber:SRC-DSKP-EN

Soalan lazim