Keimunan dalam Manusia, soalan latihan

C, Asid perut ialah penghalang kimia barisan pertama; fagosit dan limfosit tergolong dalam barisan kedua dan ketiga.

B, Fagosit menjalankan fagositosis, menelan dan mencerna mana-mana patogen yang melepasi penghalang; penghasilan antibodi ialah tugas limfosit.

B, Antibodi ialah protein berbentuk Y yang dibuat limfosit dengan tapak pengikatan yang berbentuk sepadan dengan satu antigen tertentu.

B, Aglutinasi ialah penggumpalan patogen; peneutralan menyahaktifkan toksin, dan fagositosis ialah penelanan yang dijalankan fagosit.

A, Antibodi yang dipindahkan daripada ibu kepada bayi diterima siap sedia, menjadikannya keimunan pasif semula jadi; pilihan lain melibatkan badan menghasilkan antibodinya sendiri.

C, Keimunan aktif melibatkan badan menghasilkan antibodinya sendiri dan membentuk sel memori, jadi ia berkembang perlahan tetapi bertahan bertahun-tahun.

B, Sel memori yang terbentuk sebagai gerak balas terhadap vaksin membolehkan gerak balas antibodi yang pantas dan besar jika patogen sebenar ditemui kemudian.

B, Dalam alahan sistem imun menganggap bahan tidak berbahaya seperti debunga sebagai ancaman dan bertindak balas berlebihan; pilihan lain menghuraikan penyakit autoimun, imunodefisiensi dan penolakan pemindahan.

B, HIV menjangkiti dan memusnahkan limfosit T, jadi badan hilang keupayaan menyelaraskan gerak balas imun spesifik yang berkesan.

B, Organ penderma membawa antigen yang berbeza daripada antigen penerima, jadi sistem imun mungkin mengenali graf itu sebagai asing dan menyerangnya; padanan tisu dan ubat imunosupresan mengurangkan risiko ini.

• Barisan pertama: penghalang fizikal dan kimia (kulit, mukus, asid perut, lisozim) yang biasanya menghalang patogen masuk.
• Barisan kedua: fagosit menelan patogen melalui fagositosis dan mencernanya dengan enzim; kedua-dua barisan tidak spesifik.
• Barisan ketiga: limfosit mengenali antigen spesifik pada patogen.
• Limfosit membiak dan menghasilkan antibodi yang sepadan dengan antigen itu sahaja, serta membentuk sel memori.
• Dalam jangkitan kedua, sel memori mengenali antigen serta-merta.
• Ia menghasilkan antibodi jauh lebih pantas dan dalam jumlah lebih besar (gerak balas sekunder), jadi patogen dimusnahkan sebelum menyebabkan penyakit.

• Daripada ibu: keimunan pasif semula jadi.
• Ia tidak tahan lama kerana bayi menerima antibodi siap sedia dan tidak membentuk sel memori, jadi perlindungan pudar apabila antibodi terurai.
• Daripada vaksin: keimunan aktif buatan.
• Antigen vaksin menjadikan limfosit bayi sendiri menghasilkan antibodi dan membentuk sel memori.
• Sel memori kekal dalam badan dan memberi gerak balas sekunder yang pantas dan besar jika patogen sebenar ditemui.
• Gerak balas memori yang berkekalan inilah sebab vaksin melindungi jauh lebih lama berbanding antibodi ibu yang dipinjam.

• Demam resdung (alahan): sistem imun bertindak balas berlebihan terhadap alergen tidak berbahaya seperti debunga, membebaskan bahan kimia yang menyebabkan bersin dan gejala lain.
• Penyakit autoimun: sistem imun gagal membezakan sel badan sendiri daripada antigen asing dan menyerang tisu sihat.
• Jangkitan HIV lanjut: HIV memusnahkan limfosit T, jadi gerak balas imun spesifik tidak lagi dapat diselaraskan dan jangkitan menjadi serius (AIDS).
• Serangan autoimun ditujukan kepada tisu badan sendiri dan bukan patogen luar.
• Tiada satu patogen untuk disingkirkan, jadi rawatan mengurangkan aktiviti imun yang tersasar dan bukan menghapuskan punca.
• Keadaan itu dengan itu dikawal jangka panjang untuk menghadkan kerosakan tisu dan bukan disembuhkan sepenuhnya.

Barisan pertama pertahanan, kulit, mukus dalam saluran pernafasan, dan asid perut, membentuk penghalang fizikal dan kimia yang menyekat kebanyakan patogen daripada memasuki badan. Barisan kedua tidak spesifik: fagosit menelan dan mencerna mana-mana patogen yang terlepas daripada penghalang itu. Barisan ketiga spesifik: limfosit mengenali antigen tertentu dan menghasilkan antibodi yang sepadan.

Antibodi ialah protein berbentuk Y yang dihasilkan oleh limfosit. Setiap jenis mempunyai tapak pengikatan yang berbentuk sepadan dengan satu antigen tertentu, seperti anak kunci yang sepadan dengan satu mangga, jadi badan membina antibodi berbeza untuk setiap antigen patogen yang pernah dihadapinya. Kekhususan ini menjelaskan sebab antibodi yang dihasilkan terhadap satu patogen biasanya tidak memberi perlindungan terhadap patogen lain yang tidak berkaitan.

Antibodi bertindak dalam tiga cara: ia mengaglutinat patogen dengan menggumpalkannya supaya fagosit dapat menelan banyak sekali gus, ia meneutralkan toksin yang dibebaskan patogen, dan ia melapisi patogen supaya fagosit mengenali dan memusnahkannya dengan lebih cepat. Tindakan gabungan ini membersihkan jangkitan sambil menghadkan kerosakan yang boleh dilakukan patogen terlebih dahulu.

Keimunan aktif terbentuk apabila limfosit badan sendiri menghasilkan antibodi, sama ada selepas melawan jangkitan sebenar atau selepas vaksinasi dengan antigen dilemahkan. Oleh sebab sel memori terbentuk dalam proses ini, perlindungan ini mengambil masa untuk terbina tetapi kemudian bertahan bertahun-tahun, kadangkala seumur hidup.

Keimunan pasif berlaku apabila antibodi siap sedia daripada sumber lain memasuki badan, seperti yang diterima bayi daripada ibunya melalui plasenta atau susu ibu, atau antibodi diberikan melalui suntikan selepas terdedah kepada patogen berbahaya. Oleh sebab tiada sel memori dihasilkan, perlindungan ini segera tetapi pudar dalam beberapa minggu atau bulan.

Vaksinasi memasukkan bentuk patogen yang dilemahkan, mati atau sebahagian, antigen, ke dalam badan tanpa menyebabkan penyakit itu sendiri. Limfosit bertindak balas dengan menghasilkan antibodi dan, yang penting, sel memori, supaya jangkitan sebenar kemudian mencetuskan tindak balas antibodi yang jauh lebih pantas dan kuat berbanding pendedahan pertama.

Alahan ialah tindak balas imun yang berlebihan terhadap bahan yang biasanya tidak berbahaya dipanggil alergen, seperti debunga, hama debu atau makanan tertentu. Sistem imun menganggap alergen itu berbahaya dan membebaskan bahan kimia yang menyebabkan gejala seperti bersin, ruam atau bengkak; tindak balas teruk, anafilaksis, memerlukan rawatan segera.

Penyakit autoimun berlaku apabila sistem imun gagal membezakan sel badan sendiri daripada antigen asing dan menyerang tisu sihat seolah-olah ia patogen. Tisu yang disasarkan menentukan gejalanya, contohnya kerosakan sendi apabila serangan tertumpu pada lapisan sendi. Contoh biasa yang dipelajari pada peringkat ini termasuk serangan sistem imun terhadap pankreas atau sendi, sebabnya keadaan sedemikian biasanya memerlukan pengurusan perubatan berpanjangan dan bukan satu rawatan tunggal.

Imunodefisiensi ialah bahagian sistem imun yang dilemahkan atau hilang, menyebabkan seseorang kurang mampu melawan jangkitan yang biasanya cepat dibersihkan oleh badan sihat. HIV ialah punca terkenal: virus ini menjangkiti dan memusnahkan limfosit T, jadi sistem imun secara beransur-ansur hilang keupayaan menyelaraskan pertahanan. Imunodefisiensi juga boleh wujud sejak lahir sebagai keadaan genetik, bukan sahaja diperoleh kemudian melalui jangkitan.

Organ yang dipindahkan membawa antigen berbeza daripada antigen penerima, jadi sistem imun penerima mungkin mengenali graf itu sebagai asing lalu menyerangnya. Risiko penolakan ini dikurangkan, walaupun tidak dihapuskan sepenuhnya, dengan memadankan jenis tisu penderma dan penerima secara rapat serta memberikan ubat imunosupresan. Inilah juga sebabnya organ daripada saudara terdekat, yang lebih berkemungkinan berkongsi antigen tisu serupa, selalunya lebih sepadan berbanding organ daripada penderma tidak berkaitan.