Biodiversiti, soalan latihan

C, Alam ialah kumpulan paling luas dalam hierarki taksonomi; spesies ialah paling khusus.

B, Bahagian pertama, Oryza, ialah genus; bahagian kedua, huruf kecil, sativa, ialah nama spesies.

B, Kunci dikotomus menyampaikan pernyataan sama ada/atau berpasangan tentang ciri boleh diperhatikan yang mengecilkan pengenalpastian langkah demi langkah.

C, Variasi antara individu dalam spesies yang sama ialah kepelbagaian genetik.

B, Kiraan spesies berbeza yang berkongsi satu habitat ialah kepelbagaian spesies.

B, Lebih banyak spesies dan gen memberi ekosistem lebih cara menangani gangguan, jadi ia kurang berkemungkinan runtuh.

B, Bakteria dan kulat pengurai memecah organisma mati dan memulangkan nutrien kepada persekitaran.

B, Bakteria ialah sel hidup yang membiak secara bebas, manakala virus hanya boleh membiak dalam sel perumah.

B, Virus tiada sitoplasma dan metabolisme bebas, dan bergantung sepenuhnya kepada sel perumah untuk membiak.

B, Pelbagai habitat dalam keluasan tanah yang agak kecil menyokong bilangan spesies yang luar biasa tinggi.

• (a) Alam, filum, kelas, order, famili, genus, spesies.
• (b) Spesies ialah aras paling khusus kerana ia hanya mengandungi organisma yang boleh mengawan sesama sendiri untuk menghasilkan zuriat yang subur.
• (c) Nama ditulis Panthera tigris, dalam huruf condong.
• Satu peraturan yang digunakan ialah nama genus bermula dengan huruf besar.
• Peraturan kedua ialah nama spesies sepenuhnya huruf kecil.
• Setiap aras daripada alam kepada spesies mengecilkan kumpulan, dengan alam paling luas dan spesies paling khusus.

• (a) Terumbu karang menunjukkan kepelbagaian spesies lebih tinggi kerana ia menyokong pelbagai ikan, karang dan organisma lain yang hidup bersama, manakala tanaman bakau spesies tunggal menyokong jauh lebih sedikit spesies.
• (b) Biodiversiti tinggi memberi ekosistem lebih banyak hubungan pemakanan alternatif dan variasi genetik.
• Ini bermakna kehilangan satu spesies atau penyakit yang menjejaskan satu varian gen kurang berkemungkinan mengganggu keseluruhan sistem.
• Ekosistem dengan biodiversiti rendah bergantung lebih kuat kepada lebih sedikit spesies, jadi kehilangan satu boleh menyebabkan gangguan lebih besar.
• (c) Perbandingan dalam bahagian (a) adalah pada aras kepelbagaian spesies.
• Kepelbagaian spesies diukur mengikut bilangan spesies berbeza yang hidup bersama dalam satu habitat.

• (a) Bakteria ialah sel lengkap dengan sitoplasma dan membran sel, manakala virus tiada sitoplasma dan bukan sel.
• Bakteria mengandungi bahan genetik sendiri bebas dalam sitoplasma, manakala bahan genetik virus hanya dikelilingi sarung protein.
• (b) Virus tiada organel dan tidak boleh menjalankan metabolisme sendiri, jadi ia tiada jentera yang diperlukan untuk membuat salinan dirinya.
• Ia mesti menyerang sel perumah hidup dan menggunakan jentera sel itu sendiri untuk membiak.
• (c) Satu peranan bermanfaat ialah penguraian, di mana bakteria memecah organisma mati dan bahan buangan, melepaskan nutrien kembali kepada persekitaran.
• Contoh lain yang diterima ialah penggunaan bakteria atau yis dalam pengeluaran makanan, seperti penapaian.

Organisma dikumpulkan mengikut ciri sepunya kepada alam dan kumpulan lebih kecil hingga spesies. Hierarki penuh ialah alam, filum, kelas, order, famili, genus dan spesies, dengan spesies sebagai kumpulan terkecil dan paling khusus dan alam paling luas. Mempelajari susunan ini memudahkan menjawab soalan yang meminta anda menamakan kumpulan sebaik di atas atau di bawah sesuatu aras yang diberikan.

Setiap spesies mempunyai nama saintifik dua bahagian: genus (huruf besar) kemudian spesies, ditulis condong. Sistem penamaan sedunia ini mengelakkan kekeliruan yang disebabkan oleh nama biasa berbeza bagi organisma yang sama dalam bahasa atau kawasan berbeza. Kesilapan pada huruf besar, susunan perkataan atau cetakan condong dianggap sebagai kesalahan walaupun organisma yang dikenal pasti itu betul.

Alat yang mengenal pasti organisma melalui siri soalan berpasangan sama ada/atau tentang cirinya. Mengikuti pernyataan yang sepadan pada setiap langkah mengecilkan kemungkinan sehingga hanya tinggal satu identiti organisma. Kunci yang dibina dengan baik tidak sepatutnya memerlukan lebih daripada beberapa langkah berpasangan untuk mencapai satu jawapan yang jelas.

Kepelbagaian genetik dalam spesies, kepelbagaian spesies dalam habitat, dan kepelbagaian ekosistem merentasi rantau. Ketiga-tiga aras ini sering diuji bersama, setiap satu memerlukan contoh berbeza yang dilabel dengan betul dan bukan penerangan umum. Perangkap peperiksaan biasa ialah menerangkan kepelbagaian spesies sedangkan soalan sebenarnya bertanya tentang kepelbagaian genetik, atau sebaliknya.

Bakteria, kulat dan protozoa ialah organisma mikroskopik dengan peranan penting seperti pereputan dan kitaran semula nutrien. Sesetengah mikroorganisma juga patogen, bermaksud ia menyebabkan penyakit pada manusia, haiwan atau tumbuhan. Bukan semua mikroorganisma berbahaya; kebanyakan bakteria dan kulat yang terdapat dalam tanah memainkan peranan bermanfaat dalam ekosistem.

Virus bukan sel; ia hanya boleh membiak dalam sel perumah, jadi ia di sempadan hidup dan bukan hidup. Virus terdiri daripada bahan genetik dikelilingi sarung protein, tanpa sitoplasma sendiri. Kerana virus bergantung sepenuhnya kepada sel perumah untuk membiak, kebanyakan sistem klasifikasi meletakkannya di luar kelima-lima alam sama sekali.

Biodiversiti tinggi menjadikan ekosistem lebih stabil, kerana kepelbagaian spesies dan gen yang lebih luas memberi ekosistem lebih banyak cara untuk menangani penyakit, keadaan berubah, atau kehilangan satu spesies. Biodiversiti rendah menjadikan ekosistem lebih terdedah kepada keruntuhan akibat satu gangguan sahaja. Sebab itulah program pemuliharaan biasanya bertujuan melindungi beberapa spesies bersama, bukan hanya satu spesies unggulan.

Bergerak daripada alam kepada spesies mengecilkan kumpulan pada setiap langkah: manusia, misalnya, tergolong dalam alam Animalia, filum Chordata, kelas Mammalia, dan akhirnya genus Homo dan spesies sapiens. Boleh meletakkan organisma yang biasa pada setiap aras ialah tugas peperiksaan yang lazim. Logik yang sama terpakai kepada mana-mana organisma, daripada pokok padi hinggalah lalat rumah, bukan hanya manusia.

Bakteria ialah organisma hidup bersel tunggal dengan sitoplasma dan bahan genetik sendiri yang boleh membiak secara bebas melalui pembahagian sel mudah; virus tiada sitoplasma mahupun keupayaan membiak tanpa sel perumah. Perbezaan ini ialah perbandingan yang paling kerap diuji dalam standard kandungan ini. Satu bantuan ingatan yang berguna ialah bakteria sentiasa hidup, manakala virus hanya 'aktif' apabila berada dalam sel hidup lain.

Hutan hujan tropika Malaysia menyokong bilangan spesies yang luar biasa tinggi berbanding keluasan tanahnya, sebab itulah ia digambarkan sebagai megadiversiti. Pemuliharaan biodiversiti ini diperiksa sebagai isu mengekalkan kestabilan ekosistem dan sumber genetik, bukan sekadar slogan alam sekitar. Habitat seperti hutan hujan tanah pamah, hutan paya bakau dan terumbu karang masing-masing menyumbang set spesies berbeza kepada jumlah ini.